B135-034

Cremation, with naga banda

Tekening in gekleurde inkt op papier van een crematiefeest. Op deze tekening zijn verschillende scènes afgebeeld. Onderaan wordt een lange slangenfiguur, de Naga Banda, rondgedragen door een groep mensen. 'Naga' betekent 'slang'; 'Banda' betekent 'lang'. Deze slang vervoert symbolisch het lichaam van de overledene. De slang wordt speciaal voor deze gelegenheid gemaakt en later verbrand. De slang wordt gemaakt van een frame van bamboe met daar overheen een fluwelen stof. Met zijn staart is hij aan de toren verbonden. Dit ritueel vindt alleen bij crematie van vorstelijke personen plaats. Op de voorgrond aan de linkerkant schiet een Pedanda, een hogepriester, vier pijlen af op de kop van de slang. Daarmee doodt hij symbolisch de slang. De ziel van de slang zal symbolisch de ziel van de overledene vervoeren. De metershoge toren wordt eveneens door de groep mensen naar de crematieplaats gedragen. Het vervoert het lichaam van de overledene. De toren is een symbool voor de kosmos, verdeeld in verschillende stadia. Het onderste deel stelt de aarde voor, het bovenste deel met de verschillende daken stellen de hemelen voor. De toren rust op een schildpad die de kosmos op zijn rug draagt. In de tekening is dit niet goed te zien. Deze schildpad zwemt in de oerzee. Volgens Balinees geloof draagt de schildpad het eiland Bali, die de hele kosmos voorstelt, op zijn rug. Onder de schildpad bevindt zich de onderwereld. In het midden, tussen hemel en aarde, bevindt zich het in doeken gewikkelde lichaam van de overledene. In dezelfde ruimte bevindt zich een man, meestal de zoon van de overledene, die bovenop de kist met het lichaam zit. Halverwege de toren is een lang doek bevestigd, die sierlijk naar beneden hangt. In de processie worden ook nog andere voorwerpen meegedragen. De parasols laten zien dat het om een hoog geplaatste overledene gaat. De parasols die direct boven de slang worden gehouden tonen aan dat het een heilige slang is. Ook de meegevoerde lansen zijn waardigheidstekenen. Vlak voor de toren dragen een aantal mensen muziekinstrumenten. Vaak wordt ook een klein symbolisch model van de overledene, een klein beeldje, meegedragen Het aantal daken geeft aan dat het om een vorstelijk persoon gaat. Het hoogst aantal daken waaruit een toren kan bestaan, bedraagt elf daken. De toren in deze tekening bestaat uit negen daken. Dit wil zeggen dat de overledene afkomstig is uit de kaste van de vorsten. In de linker bovenhoek van de tekening is in een paviljoen een Lembu- een sacrofaag in de vorm van een stier- te zien. Daarin wordt later het lichaam gelegd en daarna, samen met de toren, ritueel verbrand. Deze stier is eveneens gemaakt van een bamboe frame met daaroverheen een fluwelen stof. Vaak wordt de stier ook met goudpapier versierd. Aan de linkerkant verzamelen mannen brandhout voor de brandstapel. In het centrale gedeelte van de tekening zijn warongs te zien. Dit zijn paviljoens waar mensen iets kunnen eten. Op de achtergrond zijn de paleismuren te zien met de paleispoort. Daarachter bevindt zich een trap. Deze trap van bamboe wordt speciaal voor deze gelegenheid gemaakt. Als het lichaam uit het paleis wordt gehaald, wordt hij via deze trap over de paleismuren gedragen naar de toren. Het lichaam wordt vervolgens de toren binnen gedragen precies halverwege, op de plaats waar symbolisch het punt tussen hemel en aarde bevindt. Na afloop van de verbranding wordt de as verzameld en in een model van een menselijk figuurtje gestopt om naar zee te worden vervoerd. Daarna wordt de as uitgestrooid over zee en stroomt weg waarop de bevrijding van de ziel is voltooid. Veel schilders uit Ubud kwamen uit families die behoorden tot de priesterkaste, de Brahmanen. Elke mannelijk lid van deze kaste gebruikte de titel 'Ida Bagus'. In de meeste gevallen schilderden de leden van de families van hogepriesters onderwerpen die te maken hebben met priesterlijke activiteiten. Vanaf de jaren 30 van de vorige eeuw kwamen ook verschillende scènes uit het dagelijkse leven in zwang.